Πόσο κοστίζει η προσβολή των νεκρών;

Τα ντέρμπι σε κάθε χώρα συνοδεύονται από ένταση και πάθος. Οι οπαδοί υποστηρίζουν με ιδιαίτερη θέρμη την ομάδα τους, αλλά συχνά φθάνουν σε ακραίες αντιδράσεις που αμαυρώνουν την εικόνα του αθλήματος.

Σε ένα από τα ιστορικότερα ντέρμπι της Ιταλίας, αυτό του Τορίνο, δεν σημειώθηκαν ιδιαίτερα επεισόδια μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων. Δεν υπήρξαν τραυματισμοί, παρά μόνο 200 κατεστραμμένα καθίσματα στο ανακαινισμένο γήπεδο των μπιανκονέρι που πήραν τη νίκη με 3-0.

Κι όμως, στο συγκεκριμένο ντέρμπι που κατά τ` άλλα κύλησε ήρεμα, γράφτηκε μία από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία των απανταχού «αιώνιων» αναμετρήσεων.

Στην Curva Sud υψώθηκε από τους οπαδούς της Γιουβέντους ένα ντροπιαστικό πανό που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά και σε διεθνές επίπεδο.

«Εμείς η περηφάνια και η δόξα του Τορίνο, εσείς μόνο ένα ατύχημα», έγραφε, με ευθεία αναφορά στο τραγικό δυστύχημα στη Superga όπου συνετρίβη το αεροπλάνο που μετέφερε την Grande Torino, τη σπουδαιότερη ομάδα του συλλόγου που ήταν έτοιμη να πανηγυρίσει 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα και είχε φτάσει να έχει 10 παίκτες στην αρχική 11άδα της Εθνικής Ιταλίας.

Η προσβολή των 31 θυμάτων της τραγωδίας «πάγωσε» όσους είδαν το πανό, με τους οπαδούς της Τορίνο από την πλευρά τους να προκαλούν υλικές ζημιές, καταστρέφοντας 200 καθίσματα και αρκετές πόρτες και τουαλέτες.

Παρόλα αυτά, αυτό που προκάλεσε ακόμα περισσότερο την οργή των υγιών φιλάθλων ήταν οι τιμωρίες που επέβαλε η Ιταλική Λίγκα. Η Γιουβέντους καλείται να πληρώσει 10.000 ευρώ για το πανό που προσέβαλε τη μνήμη των θυμάτων μίας τραγωδίας που σημάδεψε όχι μόνο την πόλη και το ιταλικό ποδόσφαιρο, αλλά και την παγκόσμια ποδοσφαιρική σκηνή, ενώ για τις υλικές ζημιές που προκάλεσαν οι οπαδοί της, η Τορίνο θα πληρώσει 25.000 ευρώ!

Στο πρωτοσέλιδό της μετά την απόφαση της Λίγκας, η Gazzetta dello Sport έκανε μία ερώτηση που γεννήθηκε σε όλους στο άκουσμα των ποινών: «Άραγε αξίζουν περισσότερο δύο εκατοντάδες καθίσματα από 31 νεκρούς σε ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα;», χαρακτηρίζοντας το συγκεκριμένο πανό «την πιο αχρεία και χυδαία προσβολή που μπορεί να κάνει κανείς σε οπαδούς».

Το πανό των οπαδών της ομάδας του καταδίκασε και ο ίδιος ο πρόεδρος της Μεγάλης Κυρίας, Αντρέα Ανιέλι, τονίζοντας ότι «οι τραγωδίες δεν καταλαβαίνουν από χρώματα». Ο σύλλογος αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη με το πανό, αν και υποτίθεται ότι θα έπρεπε να έχει πρώτα ελεγχθεί πριν περάσει μέσα σε ένα ιδιωτικό γήπεδο.

Τη θλίψη και δυσαρέσκειά της εξέφρασε και η Τορίνο. Ο πρώην Ιταλός διεθνής, Σάντρο Ματσόλα, του οποίου ο πατέρας, Βαλεντίνο, αρχηγός της Grande Torino, σκοτώθηκε στο δυστύχημα, εμφανίστηκε συντετριμμένος:

«Το να διαβάζω αυτές τις λέξεις μου προκάλεσε έναν αβάσταχτο πόνο. Άνοιξαν ένα τραύμα που πονά πολύ, αποδεικνύοντας πόσο χαμηλά έχει πέσει αυτή η χώρα από κάθε άποψη».

Παράλληλα, όμως, εμφανίστηκε ευγνώμων για την αντίδραση της οικογένειας Ανιέλι: «Το περίμενα από την οικογένια Ανιέλι, ξέρω ότι ακόμα και ο Τζιοβάνι (προπάππους του νυν προέδρου της ομάδας και ιδρυτής της FIAΤ) παρακολουθούσε τους αγώνες της Grande Toro και σεβόταν απεριόριστα εκείνη την ομάδα».

Παρά τη δήλωση του Ανιέλι, η ντροπή του πανό δύσκολα «ξεπλένεται» ή εξηγείται. Ειδικά από μία ομάδα που θα έχει πάντα στο δικό της «κορμί» τις πληγές του Χέιζελ…



ΠΗΓΗ

Ντέρμπι... ύμνος στο παρελθόν!

Το Τορίνο γιορτάζει το Σάββατο για το derby della Mole και ο ball boy Παναγιώτης Παλλαντζάς γράφει για αυτό.



Αν ψάξουμε να βρούμε το πιο υποτιμημένο τοπικό ντέρμπι της Ευρώπης, τότε η απάντηση θα είναι το Γιουβέντους-Τορίνο. Κι όμως, αυτό είναι το πιο παλιό της Ιταλίας (άρχισε το 1906) και κάποτε η πόλη περίμενε πώς και πώς τις δύο μονομαχίες, κάθε χρόνο, των δύο ομάδων. Δύο ομάδες που έμαθαν να μισιούνται από την αρχή (σ.σ. η Τόρο ιδρύθηκε από πρώην μέλη της Γιούβε) αλλά στην πορεία η μοίρα τις ήθελε να ζήσουν παρόμοιες χαρές και... τραγωδίες.

Στα πέντε σερί πρωταθλήματα των Μπιανκονέρι τη δεκαετία του '30 (1931, 1932, 1933, 1934, 1935), η Γκρανάτα απάντησε με τον ίδιο τρόπο τη δεκαετία του '40 παρουσιάζοντας μια ομάδα που έμεινε στην ιστορία ως η Grande Torino. Και για τον πόνο που έζησαν οι οπαδοί της «Τόρο» με τον χαμό εκείνης της ομάδας στο δυστύχημα της Superga στις 4 Μαΐου 1949, η μοίρα... χάρισε το ίδιο συναίσθημα στους Γιουβεντίνους με την τραγωδία του Χέιζελ στις 29 Μαΐου 1985.

Το γεγονός ότι οι μεν χρησιμοποίησαν την τραγωδία των δε και το αντίστροφο, στα συνθήματά τους, φανερώνει και τα ακριβή συναισθήματα που υπήρχαν επί δεκαετίες. Σε αντίθεση με το Μιλάνο και τη Ρώμη, όμως, σταδιακά το Τορίνο έχασε το ντέρμπι του... Η αγωνιστική ψαλίδα ανάμεσα στις δύο ομάδες συνεχώς άνοιγε, η οικονομική επίσης και το γεγονός ότι στα παιχνίδια της Γιουβέντους, την τελευταία 10ετία, όταν οι τιφόζι αποφασίζουν να ασχοληθούν με αντιπάλους αναφέρουν τις Ιντερ και Μίλαν και μετά την Τορίνο, είναι η απόδειξη για το πώς ο χρόνος μπορεί να αλλοιώσει πράγματα και συναισθήματα που κάποτε θεωρούνταν δεδομένα...

Στους εγχώριους και διεθνείς τίτλους της Γιούβε, η Γκρανάτα είχε να αντιπαρατάξει, μέχρι και πριν 15-20 χρόνια, την υπεροχή της σε ό,τι αφορά τον αριθμό των οπαδών εντός της πόλης. Τρεις έρευνες από το 2001 κι έπειτα όμως(La Repubblica, Panorama, Corriere della Sera) δείχνουν αυτό που ουσιαστικά ξέρουμε όλοι: Η κάθε γενιά επηρεάζεται από τους τίτλους και τις επιτυχίες γι' αυτό ο συσχετισμός... δυνάμεων αλλάζει σιγά-σιγά.

Κι όμως, για το φετινό ντέρμπι, που θα είναι και το πρώτο στο Juventus Stadium, στην πρωτεύουσα του Πιεμόντε η ατμόσφαιρα θυμίζει κάτι από τα παλιά. Οι οπαδοί της Τορίνο θέλουν περισσότερα από τα 2.000 εισιτήρια που παίρνουν οι φιλοξενούμενοι στο νέο γήπεδο, αυτοί της Γιουβέντους παραπονιούνται επειδή τα «μαγικά χαρτάκια» δε φτάνουν και στα φόρουμ οι δύο πλευρές υπόσχονται εκπλήξεις στις εξέδρες!

Το γεγονός ότι όλοι στο Τορίνο ασχολούνται ξανά με αυτό το ματς σοβαρά, ουσιαστικά δείχνει και την επιθυμία τους να τιμήσουν το παρελθόν. Τότε που ο Τζιάνι Ανιέλι υποσχόταν, στα 60's, έξτρα πριμ στην ομάδα των Μπονιπέρτι-Σίβορι-Τσαρλς για τα ματς με την συμπολίτισσα, τότε που ο Τσίτσιο Γκρατσιάνι οδηγούσε την Τορίνο στο -τελευταίο της ως τώρα- Scudetto του 1976 κόντρα στις προβλέψεις, τότε που ο Πλατινί πανηγύριζε έξαλλα στη δεκαετία του '80 ακόμη και ένα εύστοχο πέναλτι που σήμαινε πρόκριση στο κύπελλο επί της Γκρανάτα, τότε που οι Μπάτζιο-Βιάλι-Ραβανέλι έβρισκαν τον μπελά τους από τους Καζαγκράντε ή Ριτσιτέλι, στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '90...

Αν θα ξανάρθουν αυτές οι εποχές δεν το ξέρει κανείς. Στη Β. Ιταλία, πάντως, λένε ότι ο Αντρέα Ανιέλι είναι ο πιο ισχυρός σύμμαχος της Τορίνο στην προσπάθεια της να πάρει βοήθεια από τον δήμο της πόλης για να προχωρήσει στην κατασκευή του δικού της γηπέδου. Ισως επειδή ο πρόεδρος της Γιουβέντους θέλει να ζήσει ό,τι και ο πατέρας του ή ο θείος του: Ντέρμπι απέναντι σε μια αξιόμαχη Τορίνο.

Απέναντι σε αυτή τη βοήθεια που δίνει ο... εχθρός, η διοίκηση της Γκρανάτα ανταπέδωσε με το να μη φέρει καμία αντίδραση στο αίτημα της Μεγάλης Κυρίας να μετονομαστεί από Corso Grande Torino σε Corso Gaetano Scirea ο δρόμος έξω από το Juventus Stadium.

Μέσα σε όλα αυτά, ο δήμος του Τορίνο θέλει να συνεισφέρει όπως μπορεί στο να χαρούν άπαντες το φετινό ντέρμπι και γι' αυτό υπάρχουν σοβαρές σκέψεις να τοποθετηθούν γιγαντοοθόνες σε κεντρικά σημεία, όπως στην Piazza San Carlo.

Εκεί, μπροστά από το Cafe Torino, το πιο παλιό της πόλης, στο έδαφος έχει σχηματιστεί από χρυσό ένας ταύρος που είναι και το σήμα της πόλης. Οποιος περνάει από εκείνο το σημείο, πατάει με το πίσω μέρος του παπουτσιού του τον ταύρο και κάνει μια... μεταβολή γιατί ο μύθος λέει πως αυτό θα σου φέρει τύχη για το υπόλοιπο της ημέρας.

Αυτός ο ταύρος, λοιπόν, από νωρίς το πρωί του Σαββάτου θα... δεινοπαθήσει καθώς θα τον πατήσει όλη η πόλη! Το θέμα είναι τι θα κάνει, κάποιες ώρες μετά, ο άλλος ταύρος, όταν παραταχθεί στο γήπεδο για να αντιμετωπίσει τη... θυμωμένη πρωταθλήτρια Γιουβέντους!

* Στα βίντεο που ακολουθούν υπάρχουν όλα τα γκολ από τα ντέρμπι ανάμεσα στις δύο ομάδες, στο πρωτάθλημα, από το 1975 ως το -τελευταίο- το 2009.








ΠΗΓΗ

Για πάντα «Grande Torino»

Σαν σήμερα (4/5) συμπληρώνονται 62 χρόνια από την τραγωδία στην Σουπέργκα όπου όλοι οι ποδοσφαιριστές της Τορίνο, έχασαν τη ζωή τους μετά από αεροπορικό δυστύχημα.

Για οποιαδήποτε φιλική αναμέτρηση στον κόσμο όλες οι αισθήσεις είναι ευχάριστες. Άλλοτε συμβαίνουν για φιλανθρωπικούς σκοπούς, άλλοτε για λόγους προετοιμασίας και άλλοτε για… φόρο τιμής σε μεγάλους ποδοσφαιριστές.

Αυτό είχε σκεφτεί και ο βετεράνος ποδοσφαιριστής της Μπενφίκα, Ζοσέ Φερέιρα, ο οποίος ήθελε να αποχωρήσει από το ποδόσφαιρο, απέναντι στην μεγάλη Τορίνο της δεκαετίας του 40’. Η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα και όλη η ομάδα της Τορίνο ταξίδεψε στη Λισαβόνα. Όλη εκτός από τον τραυματία, Σάουρο Τομά, ο οποίος στάθηκε τυχερός στην… ατυχία του.