Στίβος: Στόχος του Μπολτ να κατέβει από τα 19 δευτερόλεπτα στα 200μ.

Παγκόσμιο Στίβου: Δεν έχει αντίπαλο ούτε στα 200μ ο Μπολτ! 27/08 16:56

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο θα είναι, πιθανότατα, οι τελευταίοι στη μυθική καριέρα του Γιουσέιν Μπολτ και ως εκ τούτου ο Τζαμαϊκανός "άνεμος" θα ήθελε να αφήσει το όνομά του ανεξίτηλο στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού.

Στίβος: Ο Μπολτ ''τρόμαξε'' τους αντιπάλους του

Ο Τζαμαϊκανός σούπερ σταρ του παγκόσμιου αθλητικού στερεώματος εμφανίστηκε στο Diamond League του Λονδίνου ''αγριεμένος'' και κάνοντας δύο κούρσες στο... ρελαντί στα 100μ., έδωσε το στίγμα και τις επιδιώξεις του ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο ντε Τζανέιρο, το 2016.

Ο Λαβιλενί έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ του Μπούμπκα με 6,16μ.

Στο Ντόνεντσκ, στο μίτινγκ που διοργάνωσε ο Σεργκέι Μπούμπκα, ο Γάλλος Ρενό Λαβιλενί έκανε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με άλμα στα 6.16 μέτρα, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του θρυλικού Ουκρανού με 6.15μ!

Ο Λαβιλενί έκανε πράξη, αυτό που αρκετοί προσπάθησαν τα τελευταία 20 χρόνια, όμως, κανείς δεν κατάφερε. Ο Γάλλος με ατομικό και εθνικό ρεκόρ 6,08 μ., έκανε το νέο παγκόσμιο ρεκόρ στην πόλη που το 1993 επιτεύχθηκε το συγκεκριμένο ρεκόρ, στο ίδιο στάδιο, όπου και η Γελένα Ισινμπάγεβα βελτίωσε στο παρελθόν το παγκόσμιο ρεκόρ γυναικών.

Και το κυριότερο; Μπροστά στα μάτια του Σεργκέι Μπούμπκα!

Η πιο ανατρεπτική κούρσα στον στίβο

Η κούρσα του Ολυμπιονίκη David James Wottle στα 800 μέτρα είναι εντυπωσιακή...

Το στιγμιότυπο προέρχεται από τους θερινούς Ολυμπιακούς του 1972.

Ο νικητής φοράει ένα λευκό καπέλο...

Η νίκη του Σπύρου Λούη και ο ισχυρισμός ότι «έκλεψε» την πρωτιά

Ο Σπύρος Λούης ήταν ο νερουλάς απ” το Μαρούσι, που έγινε εθνικός ήρωας, όταν κέρδισε τον μαραθώνιο στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα.

Ο Λούης γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1873 στο Μαρούσι. Η οικογένειά του ήταν φτωχή και ο Σπύρος βοηθούσε τον πατέρα του στο κουβάλημα του νερού από σπίτι σε σπίτι, μιας και τότε δεν υπήρχε κεντρική ύδρευση.

Οι ατελείωτες διαδρομές φορτωμένος με λίτρα νερού, φαίνεται ότι προπόνησαν γερά τον νεαρό Μαρουσιώτη, ο οποίες κατέληξε να γίνει ο ταχύτερος μαραθωνοδρόμος του κόσμου στους Ολυμπιακούς του 1896.

Από το θρίαμβο στην τραγωδία

Σαν σήμερα πριν από 25 χρόνια ο Μπεν Τζόνσον αφήνει τον κόσμο με το στόμα ανοιχτό με τον αφύσικο χρόνο με τον οποίο κέρδισε τα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ.


Θα χρειαστούν μόλις μερικές ώρες ουσιαστικά για να περάσει από την απόλυτη αποθέωση στην οριστική αποκαθήλωση, αφού βρέθηκε ντοπαρισμένος κι έχασε τα πάντα. Τα μετάλλια, τα παγκόσμια ρεκόρ, τα χρήματα, την υστεροφημία του… Τα πάντα…

Τερματίζοντας σε χρόνο 9.79 (εξωπραγματικό για την εποχή) κάνει πλάκα στους αντιπάλους του και –κυρίως- στον αγαπημένο των μίντια, Καρλ Λιούις.





Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο πρακτορείο Reuters ο Μπεν Τζόνσον μίλησε για εκείνες τις ημέρες, παραδέχθηκε το «λάθος» του και τόνισε πως θεωρεί πως τιμωρήθηκε αρκετά για ό,τι έκανε.

«Παρανόμησα και τιμωρήθηκα. Αλλά 25 χρόνια μετά συνεχίζω να τιμωρούμαι για κάτι που πράγματι έκανα. Υπάρχουν άνθρωποι που σκότωσαν και βίασαν, που πήγαν φυλακή και στη συνέχει βγήκαν. Εγώ απλά έσπασα τους κανόνες στο άθλημά μου και ακόμα σταυρώνομαι γι’ αυτό. Πάντως, εκείνο τον αγώνα θα μπορούσα να τον έχω κερδίσει ακόμη και χωρίς αναβολικά. Εγώ τα πήρα κι είπα, αν με πιάσουν, μ’ έπιασαν», ομολόγησε κυνικά ο Μπεν Τζόνσον, ο οποίος για να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, δεν ήταν το μόνο «σάπιο μήλο» από εκείνο το… καλάθι του τελικού και μάλλον αντιμετωπίστηκε από όλους με περίσσια υποκρισία και συμπεριφορά από τα όργανα που θα ζήλευε και η τελευταία στρουθοκάμηλος.

Ο Τζόνσον είχε «τρομάξει» όλον τον πλανήτη ένα χρόνο πριν τους Ολυμπιακούς, όταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ρώμης είχε κερδίσει με χρόνο 9.83 που θα ήταν και αυτό παγκόσμιο ρεκόρ, αφήνοντας ξανά πίσω του τον Λιούις.




Μπορεί σήμερα με την κυριαρχία του Μπολτ και των Τζαμαϊκανών στα σπριντ να είναι σχεδόν φυσιολογική εικόνα να μην είναι Αμερικανός στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, όμως για την εποχή ήταν κάτι απίστευτο. Όπως και οι κούρσες του Τζόνσον, που αντιμετωπίστηκε σαν το μοναδικό μαύρο πρόβατο σε έναν κατά τα άλλα αγγελικά πλασμένο κόσμο…




ΠΗΓΗ

Τα τρία μετάλλια του Παπαγεωργόπουλου

Ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος στην εποχή της αθλητικής δόξας στις αρχές της δεκαετίας του '70

Πριν από την υπεξαίρεση, πριν από την καταδίκη σε ισόβια, πριν ακόμη από την πολιτική και τις φωτογραφίες με τους υπουργούς, τον Χριστόδουλο, την Αγγελοπούλου, τις πόζες με ηθοποιούς και κάθε λογής καλλιτέχνες, υπήρχε ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος του στίβου.

Που σε μια εποχή - επί Δικτατορίας - που ο αθλητισμός ήταν ένα διαφημισμένο από το καθεστώς μεν, αποκούμπι δε για τους Ελληνες, ο Παπαγεωργόπουλος έδινε ευρωπαϊκή αύρα στη χώρα, κατακτώντας μετάλλια στα σπριντ του στίβου.


Τρία μετάλλια κατέκτησε ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος σε Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα: το χάλκινο στα 100 μ. στους Πανευρωπαϊκούς του Ελσίνκι το 1971, πίσω από τον περίφημο Σοβιετικό Βαλερί Μπορζόφ και Δυτικογερμανό Γκέρχαρντ Βούτσερερ, ένα ακόμη χάλκινο στα 50 μ. στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 1972 στη Γκρενόμπλ και το ασημένιο στα 60 μ. στους Πανευρωπαϊκούς Κλειστού Στίβου στο Μόναχο το 1976.

Υπήρχε κάτι το ατελές στην καριέρα του Παπαγεωργόπουλου στον στίβο. Ισως είχε να κάνει με την εμπειρία των Ολυμπιακών Αγώνων του 1972 στο Μόναχο, όταν στον προκριματικό γύρο έκανε χρόνο 10.24'', επίδοση που στον τελικό θα του έδινε το ασημένιο μετάλλιο. Αλλά με όλη την Ελλάδα να τον περιμένει να εμφανιστεί στον ημιτελικό, εκείνος ήταν απών λόγω τραυματισμού.





ΠΗΓΗ

Το πρώτο ελληνικό ρεκόρ

Σαν σήμερα πριν από 42 χρόνια, η Ελλάδα πανηγύριζε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στον στίβο.

Ο δράστης ακούει στο όνομα Χρήστος Παπανικολάου, ο οποίος ξεπέρασε τα 5,49 μέτρα στο επί κοντώ, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ του αγωνίσματος.

Ο Έλληνας πρωταθλητής βρίσκονταν σε εξαιρετική κατάσταση εκείνη την περίοδο. Παρ’ όλα αυτά δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μένοντας στην 4^η θέση.

Ο ΣΕΓΑΣ αποφάσισε τότε να του προσφέρει μία ακόμα... χρυσή όπως αποδείχτηκε τελικά ευκαιρία. Διοργάνωσε ημερίδα στο στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκη» με τη συμμετοχή αθλητών από την Αθήνα και το Βελιγράδι.

Η προσέλευση του κόσμου ήταν μεγάλη, καθώς γέμισαν ασφυκτικά τις κερκίδες του γηπέδου και ο Παπανικολάου δεν τους άφησε να φύγουν παραπονεμένους.

Χρειάστηκε μόλις τρία άλματα για να αφήσει στο παρελθόν το 5,46 του Ανατολικογερμανού Νόρτβινγκ.  Ξεκίνησε από τα 5 μέτρα, συνέχισε στα 5,20 και κατόπιν έβαλε τον πήχυ στα 5,47 για το νέο ρεκόρ.

Δεν χρειάστηκε δεύτερη προσπάθεια, καθώς το πέρασε με την πρώτη ξεσηκώνοντας τους Έλληνες φιλάθλους.

Αμέσως μετά την κατάρριψη του παγκοσμίου ρεκόρ συνέβη το εξής παράδοξο. Οι κριτές όπως όφειλαν μέτρησαν το ύψος που βρίσκονταν ο πήχυς και βρήκαν τελικά ότι ήταν 5,49!

Το νέο ρεκόρ προκάλεσε τεράστια εντύπωση στις ΗΠΑ, καθώς ο Παπανικολάου έγινε ο πρώτος αθλητής, που έσπασε το φράγμα των 18 ποδιών (5,4864), σύμφωνα με τον αμερικανικό τρόπο μέτρησης.

ΠΗΓΗ

Το άλμα του αιώνα

Στις 18 Οκτωβρίου 1968 ο Αμερικανός άλτης του μήκους, Μπομπ Μπίμον, πέτυχε ένα από τα πιο μυθικά ρεκόρ στην ιστορία του στίβου.

Όλα τα μεγάλα ονόματα του μήκους ήταν παρόντα στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων της Πόλης του Μεξικού. Ο Βρετανός Λιν Ντέιβις, χρυσός ολυμπιονίκης στο Τόκιο τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Ο Αμερικανός Ραλφ Μπόστον, κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ με 8.35 μ. και χρυσός νικητής στη Ρώμη, το 1960. Εκεί βρίσκεται και ο Σοβιετικός Ίγκορ Τερ-Οβανεσιάν, συγκάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ και 3ος ολυμπιονίκης στο Τόκιο, πίσω από τους δύο προαναφερθέντες.

Όταν έσπασε το φράγμα των 10''

Στις 14 Οκτωβρίου 1968, ο Αμερικανός Τζίμι Χάινς έγινε ο πρώτος σπρίντερ που κατέβηκε τα 10 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα!

Μην κοιτάτε που σήμερα ο Γιουσέιν Μπολτ τα έχει... ξεφτιλισει όλα. Τότε, το να  τρέξει άνθρωπος την απόσταση σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα άγγιζε τα όρια του μύθου. Και μάλλον δεν θα είχε συμβεί τόσο νωρίς, αν η Πόλη του Μεξικού, στην οποία φιλοξενήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες το 1968, δεν ήταν χτισμένη σε μεγάλο υψόμετρο (2.240 μ.).

Δεν ήταν μόνο αυτός ο λόγος, όμως. Για πρώτη φορά τότε, οι αθλητές έτρεχαν πάνω σε συνθετικό τάπητα, το γνωστό ταρτάν, ενώ η ηλεκτρική χρονομέτρηση είχε αντικαταστήσει το απαρχαιωμένο χρονόμετρο χειρός. Έτσι, πολλοί ήταν αυτοί που περίμεναν ότι το μυθικό φράγμα των 10 δευτερολέπτων θα έσπαγε σαν σήμερα, στον τελικό των 100 μέτρων. Όπως και έγινε!

Η κούρσα και η ντόπα του αιώνα

Πολύ πριν ο Γιουσέιν Μπολτ εξελιχθεί στον απόλυτο άρχοντα των σπριντ υπήρξε μια εποχή που είχε τους δικούς της ήρωες στους δρόμους ταχύτητας.

Ένας από αυτούς, ο Μπεν Τζόνσον, μια μέρα που το ημερολόγιο έδειχνε 26/9/1988, συγκλόνιζε τον κόσμο σημειώνοντας ένα αδιανόητο παγκόσμιο ρεκόρ στην «κούρσα του αιώνα», όπως ονομάστηκε.

Λίγες ώρες αργότερα το χειροκρότημα μετατρεπόταν σε κατακραυγή και ο Καναδός σπρίντερ το κεντρικό πρόσωπο του μεγαλύτερου σκανδάλου ντόπινγκ… μέχρι το επόμενο.

«Χρυσός» και στα 200 μέτρα ο Γιουσέιν Μπολτ

Πρώτος τερμάτισε και στον τελικό των 200 μέτρων των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου ο Τζαμαϊκανός σπρίντερ Γιουσέιν Μπολτ, αφήνοντας τους συμπατριώτες τους Γιόχαν Μπλέικ και Γουόρεν Γουίρ στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα.

Ο Γιουσέιν Μπολτ κατέκτησε -με Ολυμπιακό ρεκόρ- το χρυσό στα 100μ.

Ο Γιουσέιν Μπολτ απέδειξε πως είναι ο γρηγορότερος άνθρωπος στον πλανήτη κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στον τελικό των 100μ. με χρόνο 9, 63, που αποτελεί νέο ολυμπιακό ρεκόρ.

Ο Τζαμαϊκανός σπρίντερ άφησε στη δεύτερη θέση τον συμπατριώτη του Γιόχαν Μπλέικ με 9, 75, ενώ το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Αμερικανός Τζάστιν Γκάτλιν με 9, 79. Ο Μπολτ, ο οποίος μετά τον τερματισμό έκανε τον διάσημο πανηγυρισμό της αστραπής, έγινε μόλις ο δεύτερος σπρίντερ στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων που κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη φορά το χρυσό μετάλλιο μετά τον Καρλ Λιούις, ενώ η κούρσα του τελικού ήταν η πιο γρήγορη όλων των εποχών, καθώς επτά αθλητές έτρεξαν σε χρόνο κάτω από τα 10 δευτερόλεπτα. Αν δεν τραυματιζόταν και ο Ασάφα Πάουελ, ο οποίος τερμάτισε περπατώντας, τότε και οι οκτώ σπρίντερ θα κατέβαιναν κάτω από τα 10 δευτερόλεπτα. Αυτό ήταν το τέταρτο χρυσό μετάλλιο του Μπολτ στους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά τα τρία (100μ, 200μ και 4Χ100) που είχε κατακτήσει στο Πεκίνο το 2008 και όπως δήλωσε μετά το τέλος του τελικού, στόχος του είναι να γίνει θρύλος και να κατακτήσει το χρυσό στα 200μ. και στα 4Χ100.

Πρωταθλητής με τη Βίβλο στο χέρι

Ο μύθος αναφέρει ότι ο Αμερικανός πρωταθλητής Φόρεστ Σμίθσον έτρεξε το 1908 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου τον τελικό των 400μ με εμπόδια με τη Βίβλο στο χέρι.

Οι εφημερίδες της εποχής στις ΗΠΑ είχαν πάρει φωτιά εκείνη την εποχή με συνεχή ρεπορτάζ, άρθρα και γνώμες για το θέμα. Δεν έλειπε μάλιστα και η φωτογραφία που μαρτυρούσε την αλήθεια της είδησης.'

«Για την Ελλάδα ρε γαμώτο»!

Η νύχτα της 6ης Αυγούστου του 1992 δεν ήταν μία απλή νύχτα. Μια άγνωστη τότε κοπέλα από το Τριπόταμο Φλωρίνης γινόταν το πρόσωπο των Ολυμπιακών αγώνων της Βαρκελώνης και μαζί της ανασταίνονταν ολόκληρος ο ελληνικός αθλητισμός.

Έγινε η πρώτη γυναίκα που κατακτάει μετάλλιο σε Ολυμπιακούς αγώνες και το πρώτο χρυσό μετάλλιο στον στίβο μετά από ογδόντα ολόκληρα χρόνια και τον Κώστα Τσικλητήρα.

To 100άρι έχει νέο βασιλιά

Ο Τζαμαϊκανός Γιουσεΐν Μπολτ πραγματοποίησε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα με χρόνο 9.72!


Το παγκόσμιο ρεκόρ το είχε μέχρι πριν από λίγες μέρες ο επίσης Τζαμαϊκανός Ασάφα Πάουελ με 9.74. Ο Μπολτ αγωνίστηκε στο Grand Prix της Reebok στη Νέα Υόρκη.

Οι αντίπαλοι του μόνο αμελητέα ποσότητα δεν ήτανι, αφού δεύτερος στην κούρσα ήταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής και μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Πεκίνο (μέχρι πριν από λίγες ώρες τουλάχιστον), ο Τάισον Γκέι με 9.85 (νέο ατομικό ρεκόρ)!